Τελωνείο
Στο τελωνείο του κόσμου κάθομαι μόνος.
Οι πληγές που δεν κλείσανε οι αποσκευές μου στα σύνορα.
Αυτή η μια ,η κάθε μια δεν θα έρθει πια.
Πέρασε πριν από μένα.
Με ξέχασε
Τα αστερία που κοιτούσε είναι οι βαλίτσες που στοιβάζω στο κενό μου.
Δώσε μου τα μάτια σου για να φωτίσω τον μακρύ μου δρόμο.
Το ταξίδι που διάλεξα, συνεχές κύκλος , δεν βγάζει πουθενά, παρά μόνο στο σημείο που ξεκίνησα.
Με συγχωρείς που τώρα πια δεν κλαίω.
Σταμάτησα να αγαπώ τον εαυτό μου, και ξέχασα να δώσω διαβατήριο στα αισθήματα.
Παράνομα περνώ στην σκοτεινή πλευρά, δεν ξέρω αν ποτέ θα γυρίσω, μάλλον χάθηκα πια.
Σεπτεμβρίου 22, 2008 Δημοσιεύθηκε από tsiros | ποιηματα | | 4 σχόλια
Αρχείο
a
-
Πρόσφατα σχόλια
kitsosmitsos στο Ερωτάς topaiditisplateias στο Οχι μεγαλα..χωρις γαλα kitsosmitsos στο Οχι μεγαλα..χωρις γαλα tsiros στο ΔΥΟ ΑΚΟΜΑ… kitsosmitsos στο ΔΥΟ ΑΚΟΜΑ… facebook followers
-
Blog Stats
- 3,424 hits
-
Flickr Photos



More Photos το χωριο μας
Αρχέδια ΜέδιαΚατά της Απαξίωσης Ελλήνων Πολιτών
Μανιφέστο για τα Ψηφιακά Δικαιώματα
Active MediaBalkan-Afrik, Βορείως της Αφρικής!
Beatris - let's talk about politics
Αντίο και ευχαριστώ για τα ψάρια
Κριτική και Ριζοσπαστική Ψυχολογία
Ο Τόπος των Καταραμένων Ταραχοποιών
Οι δαίμονες χορεύουν ζεμπέκικο
Το Παρελθόν είναι μια Ξένη Χώρα
Τρόχισε εκείνα τα σπαθιά του Λόγου
Υποθαλάσσια αρτηρία στη Θεσαλονίκη
Electronic Frontier Foundation
Navigator (The New York Times)
ΩΩ-Πρωτοσέλιδα Εφημερίδων και Περιοδικών
Κελί - Μπλογκ για τις φυλακές και τους φύλακες

