Το σπιτι μας

Χωρος ελευθερης εκφρασης και δημιουργιας

Τελωνείο

Στο τελωνείο του κόσμου κάθομαι μόνος.
Οι πληγές που δεν κλείσανε οι αποσκευές μου στα σύνορα.
Αυτή η μια ,η κάθε μια δεν θα έρθει πια.
Πέρασε πριν από μένα.
Με ξέχασε
Τα αστερία που κοιτούσε είναι οι βαλίτσες που στοιβάζω στο κενό μου.
Δώσε μου τα μάτια σου για να φωτίσω τον μακρύ μου δρόμο.
Το ταξίδι που διάλεξα, συνεχές κύκλος , δεν βγάζει πουθενά, παρά μόνο στο σημείο που ξεκίνησα.
Με συγχωρείς που τώρα πια δεν κλαίω.
Σταμάτησα να αγαπώ τον εαυτό μου, και ξέχασα να δώσω διαβατήριο στα αισθήματα.
Παράνομα περνώ στην σκοτεινή πλευρά, δεν ξέρω αν ποτέ θα γυρίσω, μάλλον χάθηκα πια.

Σεπτεμβρίου 22, 2008 - Δημοσιεύθηκε από tsiros | ποιηματα | | 4 σχόλια

4 σχόλια »

  1. Γιατί μοναξιά;

    Comment από kitsosmitsos | Σεπτεμβρίου 22, 2008 | Απάντηση

  2. ολοι μονοι μας ειμαστε…

    Comment από tsiros | Οκτωβρίου 7, 2008 | Απάντηση

  3. Μόνοι είμαστε το βράδυ που πάμε να πέσουμε για ύπνο, συμφωνώ. Αλλά μέχρι εκεί; Η διαδρομή, η Ιθάκη;

    Comment από kitsosmitsos | Οκτωβρίου 8, 2008 | Απάντηση

  4. τωρα ειπες μεγαλη κουβεντα.. Ιθακη?? Διαδρομη?
    Πονανε ολα..
    Θα σου απαντησω σε λιγες ωρες…μερες…

    Comment από tsiros | Οκτωβρίου 8, 2008 | Απάντηση


Γράψτε ένα σχόλιο