Το σπιτι μας

Χωρος ελευθερης εκφρασης και δημιουργιας

Τελωνείο

Στο τελωνείο του κόσμου κάθομαι μόνος.
Οι πληγές που δεν κλείσανε οι αποσκευές μου στα σύνορα.
Αυτή η μια ,η κάθε μια δεν θα έρθει πια.
Πέρασε πριν από μένα.
Με ξέχασε
Τα αστερία που κοιτούσε είναι οι βαλίτσες που στοιβάζω στο κενό μου.
Δώσε μου τα μάτια σου για να φωτίσω τον μακρύ μου δρόμο.
Το ταξίδι που διάλεξα, συνεχές κύκλος , δεν βγάζει πουθενά, παρά μόνο στο σημείο που ξεκίνησα.
Με συγχωρείς που τώρα πια δεν κλαίω.
Σταμάτησα να αγαπώ τον εαυτό μου, και ξέχασα να δώσω διαβατήριο στα αισθήματα.
Παράνομα περνώ στην σκοτεινή πλευρά, δεν ξέρω αν ποτέ θα γυρίσω, μάλλον χάθηκα πια.

Σεπτεμβρίου 22, 2008 - Posted by | ποιηματα

4 σχόλια »

  1. Γιατί μοναξιά;

    Σχόλιο από kitsosmitsos | Σεπτεμβρίου 22, 2008 | Απάντηση

  2. ολοι μονοι μας ειμαστε…

    Σχόλιο από tsiros | Οκτωβρίου 7, 2008 | Απάντηση

  3. Μόνοι είμαστε το βράδυ που πάμε να πέσουμε για ύπνο, συμφωνώ. Αλλά μέχρι εκεί; Η διαδρομή, η Ιθάκη;

    Σχόλιο από kitsosmitsos | Οκτωβρίου 8, 2008 | Απάντηση

  4. τωρα ειπες μεγαλη κουβεντα.. Ιθακη?? Διαδρομη?
    Πονανε ολα..
    Θα σου απαντησω σε λιγες ωρες…μερες…

    Σχόλιο από tsiros | Οκτωβρίου 8, 2008 | Απάντηση


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: