Το σπιτι μας

Χωρος ελευθερης εκφρασης και δημιουργιας

Ερωτάς

Γιατί μιλούν για αυτό με χαρά;

Γιατί;

Γιατί όλοι τρέχουν ξοπίσω της;

Γιατί;

Αφού πονάει τόσο ,αφού σε ξεριζώνει σε κατασπαράζει σε καταλαμβάνει και με ψευδαισθήσεις σε εξαπατά

Νομίζεις ότι ζεις αλλά είναι μια παρένθεση μέχρι το επόμενο ταξίδι σου. Πηγεμός χωρίς γυρισμό που θέλεις τόσο και αποζητάς συνεχώς.

Χάνεσαι με στα μάτια της λες..

Παγώνεις όταν σε κοιτά , δεν ξέρεις τι να πεις και όμως όταν την φαντάζεσαι το τέρας που σε τρώει ηρεμεί.

Ο άγγελος που σου κρατάει το χέρι σε βυθίζει τώρα βαθιά μέσα στην λίμνη της φαντασίας σου. Τώρα μπορείς να της πεις , να της αποκαλύψεις τα πιο μεγάλα σου μυστικά

Τώρα παρατηρείς τις ψυχές σας να ενώνονται.

Και ξαφνικά συνειδητοποιείς ότι όλα ήταν ψέμα.

Το χέρι που σε κρατούσε σαπίζει. Πέφτεις. Τα σαπισμένα κομμάτια τρέφουν το τέρας. Οι σκέψεις σου κατακρεουργούν τα σωθικά. Νιώθεις ότι τρελαίνεσαι. Όμως δεν είναι τίποτα , απλώς της ξαναείδες.

(γραμμενο μεσημερι που εβρεχε)

Advertisements

Φεβρουαρίου 17, 2009 Posted by | ποιηματα | 1 σχόλιο