Το σπιτι μας

Χωρος ελευθερης εκφρασης και δημιουργιας

Μια νυχτα στους Χαϊνηδες

Χτες πηγα στην Φαβελα. Μια μουσικη σκηνη στην Πετρου Ραλλη. Μου εδωσε ενα χαμογελο το μερος οταν εφτασα γιατι το συγκεκριμενο μαγαζι πριν κανα 2 χρονια ανηκε σε ενα φιλο. Ηταν σκυλαδικο. Τωρα ειναι χωρος τεχνης και μουσικης. Παλι καλα ειπα απο μεσα μου. Κατι αλλαζει. Εδω και μερες γυρευω την αλλαγη το διαφορετικο. Γιαυτο ειμαι και γω στους δρομους.

Ενας φιλος ειχε προσκλησεις που κερδισε απο το ραδιο Κοκκινο. Μπηκαμε και καθησαμε. Στους τοιχους πινακες και φωτακια αλλα μπουατ. Ποσο ομορφο εγινε ειπα. Γυρισα να δω τις αλλαγες.  Χαμογελουσα σαν να εβλεπε ενα φιλο απο τα παλια που καθαρισε απο την πρεζα.

Κουβεντουλα με το φιλαρακι μου. Για στιχους για μουσικες , για την Κρητη την Ελλαδα που ανασαινει βαρια αυτες τις μερες απο το τρεξιμο και τα δακρυγονα στους δρομους, Σχεδια που κανουμε που θα κανουμε. Τι ωραια που ξεπερναμε τα ορια με αυτες της συζητησεις. Γινομαστε κατι και αλλαζουμε και μεις. Μονο αυτα τα μερη σε κανουν να λες πραγματα. Αλλου θα μας εδειχναν σαν γραφικους και μαλακες.

Βγηκαν στην σκηνη τα παιδια. Ο Αποστολακης μας ειπε τα δικα του. Οπως μια μερα πριν στα Προπυλαια στην συναυλια κατα της κρατικης τρομοκρατιας. Βερσερεμος συντροφοι ειπε, αυτοοργανωση και αυτοδιαθεση. Και η μουσικη ξεχυθηκε στον αερα. Η μυσταγωγια της λυρας και της τσαμπουνας σε παρασυρει. Η φωνη της κοπελας που τραγουδαει βγαλμενη απο Ανατολη. Το λαουτο δινει ρυθμο στις καρδιες μας. Ενα χειροκροτημα δεν φτανει. 3,5 ωρες επαιζαν ορθιοι για μας ,για αυτους, για τους δρομους, για τον Αλεξη.

Οι Χαινηδες με γεμισαν στιχους, μουσικη,λεξεις και προτασεις. Ειναι απιστευτοι πραγματικα. Θελω να ξαναγραψω για ερωτες και για ψυχες. Για πεζους και οδοιπορους, για εξοριστους.

Ολοι εχουμε μια τιγρη μεσα μας…η λεβεντια ειναι ανοιχτη πληγη και πως την κρατει εκεινος που την εχει… και αλλα πολλα….

Δεκέμβριος 21, 2008 Posted by | Φωτογραφιες, λογια | Σχολιάστε

Παιδια μπροστα!!!

Ναι, γράφετε ιστορία, γι αυτό μην κάνετε πίσω. Δείχνετε το δρόμο που δεν έδειξαν οι πανεπιστημιακοί σας δάσκαλοι. Το δρόμο που δεν έδειξαν οι πολιτικοί σας ηγέτες. Το δρόμο που δεν έδειξαν οι ταγοί αυτού του τόπου, γιατί ταγοί και μπροστάρηδες δεν αισθάνθηκαν και δεν υπήρξαν ποτέ.

Μην κάνετε πίσω, γιατί η ιστορία γράφεται με πείσμα, με σθένος, με θάρρος, με οργάνωση, με θυσίες και αγώνες. Δεν γράφεται με παραινέσεις.

Μην κάνετε πίσω, όπως πίσω δεν έκαναν ποτέ οι γονείς σας, όταν χρειάστηκε να δώσουν τις δικές τους κοινωνικές μάχες, παρακάμπτοντας τους καθωσπρεπισμούς και τις παραινέσεις της εποχής.

Δώστε τον υπέρ πάντων αγώνα σας, χωρίς ενοχές για τις κουκούλες και τις μολότοφ των υπερβολικών και των ανόητων. Δεν σας αγγίζουν και δεν σας κατηγοριοποιούν!

Απομονώστε στημένους προβοκάτορες και ασήμαντους βανδάλους, άλαλους πολιτικούς και πληρωμένους κονδυλοφόρους. Απομονώστε όλους εκείνους, που ελπίζουν μετά τον κουρνιαχτό να ξαναπιάσουν δουλειά στην πλάτη σας, συνεχίζοντας το θεάρεστο έργο της αρπαχτής.

Αφήστε πίσω όσους ιδιοποιήθηκαν την τύχη ή την ατυχία σας, τον πλούτο ή τη φτώχεια σας, την παιδεία ή την άγνοιά σας.

Μην κάνετε πίσω, γιατί πίσω δεν υπάρχει, γιατί πίσω είναι ο πάτος, γιατί πίσω σας είναι το χάος και όχι μπροστά, όπως έντεχνα θέλουν να σας πείσουν εκείνοι που το πίσω, το έκαναν τέχνη και φάμπρικα μαζί.

Παιδιά, μπροστά, μόνον μπροστά, με ψυχραιμία, με κουράγιο, με δύναμη και τραγούδια, τα δικά σας τραγούδια, τους δικούς σας κώδικες, τις δικές σας πρακτικές.

Μπροστά, γιατί δεν είστε μόνοι σας κι όλοι αυτοί που σήμερα σας λοιδορούν, αύριο θα σας ακολουθήσουν, θα σας αποδεχθούν και θα υποκλιθούν μπροστά σας με τις καμένες τους επιταγές, τα καμένα μυαλά, τις καρβουνιασμένες συνειδήσεις τους.

Μπροστά αγωνιστικά, μπροστά ειρηνικά, με ψυχραιμία και σιγουριά, για να μη σας παγιδέψει η αυτοκρατορία του τίποτα.

Μπροστά, γιατί την ιστορία τη γράφουν οι παρέες. Τους ήρωες τους κάνουν οι συγκυρίες και την αλλαγή τη φέρνουν οι αγώνες.

Αν είναι αληθινοί, αν ήρθε η ώρα σας, μπροστά, μόνον μπροστά, χωρίς συμβιβασμούς και μισόλογα.

Μπροστά, γιατί είστε ο άνεμος της αλλαγής απέναντι στο βόλεμα της παραλλαγής και της «πουστιάς».

Δεκέμβριος 11, 2008 Posted by | Φωτογραφιες, αποψεις για την πολιτικη | Σχολιάστε

Free gaza. Σταματηστε την γενοκτονια!

gaza

Μαρτίου 7, 2008 Posted by | Φωτογραφιες, αποψεις για την πολιτικη | Σχολιάστε

Επρεπε να χιονισει για να δουμε ασπρη μερα

Κλασσικη ατακα!

Αλυσιδες εβαλες στις ροδες σου… θυμηθηκες να σπασεις της αλυσιδες τις δουλείας σου ομως?
P1000481

Φεβρουαρίου 18, 2008 Posted by | Φωτογραφιες, λογια | Σχολιάστε

Μια βραδια με φιλους και μουσικη…

Βραδυ Παρασκευης στο Σταυρο του Νοτου. Καπου εκει στο Νεο Κοσμο. Εγω και δυο φιλοι απο τον στρατο. Και δεκαδες αλλοι αγνωστοι αλλα με κατι κοινο που ενωνει. Η μουσικη , οι στιχοι, τα βιωματα που βρισκουν σε αυτα την εξηγηση και την λυτρωση. Οι θυμησες απο συναυλιες, γυναικες αντρες που περασαν απο την ζωη του καθενος μας. Τα φιλια οι αγκαλιες και τα δακρυα σταζουν μεσα στις νοτες και τα λογια οταν βγαινει στην σκηνη ο Σωκρατης. Ο Σωκρατη Μαλαμας.

Με τους φιλους αντικρυ και την σκηνη διπλα ξεχαστηκα και ταξιδεψα οπως το χαρτινο καραβακι του πιτσιρικα σην θαλασσα. Χαρτινο , οπως τα χαρτια που μουτζουρωνω και γω μερικες φορες με ζωγραφιες και λογια.

Καπου μεσα στον μυστικο που μοιραζοταν μαζι μας ο Μαλαμας, ειρθε στο μυαλο καποια που με αφησε. «Οσα κομματια και αν μπορεσεις να ενωσεις δεν προκειτε ποτε σου να με νιωσεις»

Και τοτε ο Σπυρος εβαλε ταξη στα πραγματα..Φοβαται ο κοσμος την αληθεια σου μου ειπε. Εκλαψα απο μεσα μου γιατι εχω φιλους και ετσι δεν θα πεθανω ποτε..

Μετα βγηκε η Χαρουλα στην σκηνη για να κανει μια παρεα να αγκαλιαστει και να φυγει απο το μαγαζι τραγουδωντας μεθυσμενη στο δρομο.

χαρουλα

Αυτα τα ολιγα γιατι δεν φτανουν ολα τα megabyte του κοσμου αυτου για να γραψω γιαυτην την νυχτα.

Φεβρουαρίου 16, 2008 Posted by | Φωτογραφιες, λογια | 1 σχόλιο